Timothy Petersen hoopt dat hij zijn sportieve loopbaan in 2020 mag afsluiten op Olympische Spelen van Tokio.

De Gelderlander
door Pouw Jongbloed

Het was gisteren een mooie dag voor Timothy Petersen. De karateka, die al een half jaar revalideert van een volledig afgescheurde hamstring, kreeg op de Hogeschool Arnhem en Nijmegen (HAN) zijn diploma Opleidingskunde uitgereikt. „De tijd die ik vanwege mijn blessure overhield, heb ik maximaal gebruikt.”

De 29-jarige Veenendaler – drievoudig Europees kampioen – timmert in 2015 voornamelijk maatschappelijk aan de weg. Hij is tegenwoordig onderwijskundig adviseur bij het Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD). Het betekent allerminst dat Petersen zijn sportieve aspiraties laat varen. Hij wil volgend jaar weer op topniveau acteren. Droomt stiekem van een afsluiting van zijn sportieve loopbaan op de Spelen van 2020 in Tokio.

„Karate staat al twintig jaar op de shortlist om te worden opgenomen in het olympisch programma. Het lukte nog nooit. De beslissing valt in september. De lokale organisatie heeft veel inspraak. De bakermat voor karate ligt in Tokio. Maar ja, honkbal is teamsport nummer één in Japan. Een zware concurrent dus. We hopen er maar het beste van.”

Petersen bereikt in 2020 de voor een topsporter respectabele leeftijd van 34 jaar. Hij gelooft dat zijn lichaam tegen die tijd nog altijd bestand is tegen de extreem zware belasting op de tatami. De verreweg zwaarste blessure uit zijn loopbaan, opgelopen begin november op het WK in Bremen, weerhoudt hem er niet van positief vooruit te blikken.

„Het herstelproces verloopt volgens plan. Ik hoop in september voorzichtig de training te hervatten. Ingewikkelde traptechnieken laat ik in het begin achterwege. Stoten uitvoeren en bewegen op de mat, daar begint het mee. Misschien moet ik mijn strijdwijze na dit zware letsel blijvend aanpassen, maar dat biedt ook kansen. Gaat alles goed, wil ik volgend jaar (eind oktober, PJ) in Linz starten op het WK.”

Petersen heeft lastige momenten gekend. Hij ligt na zijn operatie medio november 2014 enkele weken in de huiskamer van zijn moeder, met een weinig comfortabele broek van gips. Wetende dat vanaf dat moment een intensieve revalidatie van tenminste twaalf maanden wacht.

„Heel snel heb ik de knop voor mezelf omgezet. Gaan ergens deuren dicht, slaan er elders een paar open. Ik moest voor mijn studie nog de afrondende scriptie schrijven. Daar heb ik hard aan gewerkt. Het diploma is nu gelukkig binnen. Dat zorgt in mijn hoofd voor extra rust, zeker als ik straks volop in training ben.”

Petersen heeft zich in het voortraject verheugd om te vechten op de Europese Spelen in Bakoe. De geknapte hamstring gooit roet in het eten. Hij volgt in juni de bewegende beelden uit Azerbeidzjan via televisie en internet. Ziet zijn vriend Moreno Sheppard al in de poulefase struikelen.

„Hij was de enige vertegenwoordiger uit Nederland op het karatetoernooi. Ik heb genoten van het zeer hoge niveau van de meeste wedstrijden. De karatesport heeft serieus reclame voor zichzelf gemaakt.”

Zijn eigen vriendin Kirsten Boersma reist wel af naar Bakoe. De trip draait voor de trampolinespringster uit op een teleurstelling. „Tijdens de laatste training klapte Kirsten door haar enkel”, baalt Petersen. „Zij scheurde haar enkelbanden. Je wilt als topsporter laten zien waartoe je in staat bent. En dan kom je vervolgens nergens aan toe. Ik weet hoe frustrerend dat is. Nu moet het voor haar volgend jaar op de Spelen in Rio de Janeiro gebeuren. En dan is het in 2020 hopelijk mijn beurt in Tokio.”

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

clear formSubmit