Afgelopen weekend stond de Open de Paris op het programma. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen was ik voldoende hersteld van de liesbreukoperatie en dus fit genoeg om te kunnen vechten.

Zaterdag 14.00 stond mijn categorie -84kg gepland.

De eerste ronde had ik een vrijloting wat betekende dat ik tijdens mijn warming-up de eerste ronde moest visualiseren. Je vecht tenslotte de tweede ronde tegen iemand die wel al een partij heeft mogen vechten en dus al in het toernooi zit.

Gelukkig is het visualiseren van wedstrijden een sterk punt van mij dus wist ik mezelf op scherp te zetten.

De tweede ronde (mijn eerste partij) stond ik tegen de Algerijn Missipsa Hamadini. Een vechter tegen de 2 meter met een groot bereik in zijn armen en benen.

Voor mij was het zaak om buiten zijn bereik te blijven door om hem heen te blijven draaien, op het juiste moment in te vechten en vervolgens dichtbij te blijven.

Vroeg in de wedstrijd veegde ik hem naar de grond, maar hierbij gebeurde er iets rondom mijn schouder wat direct een stekend gevoel gaf aan de achterkant van mijn schouder.

Normaal voel ik bepaalde pijntjes pas na een wedstrijd of toernooi, maar dit gevoel was gelijk behoorlijk aanwezig.

Ik kon de rest van de wedstrijd de pijn een plaatsje geven en doorvechten wat resulteerde in een 5-0 overwinning.

Eenmaal terug in de catacombe kwam de pijn heviger terug en werd mijn schouder erg stijf en hard.

Na een paar minuten koelen probeerde ik mij klaar te maken voor de derde ronde tegen Spanje, maar toen merkte ik hoe beperkt mijn rechterarm was. Ik kon mijn band niet eens omknopen en aantrekken. Ook mijn arm omhoog houden was een pijnlijke opgave.

In de eerste instantie wilde ik gewoon gaan vechten, maar met oog op de rest van het seizoen en niet wetende wat de schade kon zijn heb ik in overleg met de bondscoaches besloten om mezelf terug te trekken uit het toernooi.

Het was een moeilijk besluit om je tijdens zo’n geweldig toernooi terug te moeten trekken. Ik had het graag voor de vierde keer willen winnen, maar dit jaar staat alles in het teken van het EK en WK. Daarvoor moet alles wijken en horen ook offers bij…

De rest van de dag heb ik de schouder rust kunnen geven in een mitella en na een nacht goed geslapen te hebben voelde ik dat de pijn al een stuk minder was geworden. Nu nog een paar dagen later zijn de klachten nog meer afgenomen. Gelukkig ik herstel ik altijd snel.

Ik zal nog een paar dagen rustig aan doen om vervolgens mijn trainingsprogramma weer op te pakken.

Tot snel..

Timothy